O czym chcesz poczytać na blogach?

Wyznaczniki

cinemak.blog

Tworzy Disney co, od młodych lat robi z dzieci? Niewolników! Pokazuje im świat pięknych domów, wielu fanów i zbija na nich fortune - świadomie rujnując im życie, oraz rujnując proste spojrzenie na rynek w USA - na rynek świata. Teraz dobry artysta, musi wiedzieć kto to Miley Cyrus, bo zarabia 10 razy więcej od Niego, i co z tego że on umie grac/śpiewać a ona nie? - do czego to zmierza? Niedługo dzieci, będą utrzymywać rodziców? A zamiast prawdziwych dzieł filmowych, muzycznych będziemy mieć same gówno? Opamiętajmy się, bo dzieci się w tym gubią, ale gdy starsi koledzy też nie będą w stanie wyłapywać w tym bezcelowości, kto im wytłumaczy to skrzywienie? Bezsens tych projektów? Tych filmów? To jest niemożliwością, żeby teraz wyznacznikiem talentu było, wybujana pewność siebie, oraz długie dziecięce nogi owijające się wokoł rury służącej do striptizu, podczas gali dla dzieciaków - Teen Choice Award - a tak na marginesie te nagrody to też dobre sobie, niedługo powstaną Teen Oscars.

Małe streszczenie tego, że Disney kojarzony z marką od zawsze bawiącą dzieci, tak naprawdę je wykorzystuje od wielu lat. Jednak z pewnością kiedyś robili, to na dużo mniejszą skale stąd, niezapomniane wartościowe projekty typu "Król Lew" itp. A ich dzieciaki z klubu myszki Mickey ubierani byli w futra, a żeby tylko nie można było naruszyć prywatności ich ciał - wiadomo, że piszę tutaj o Justinie, Britt, Christinie. Dziwne to wzory, ale z pewnością.

buty-moda.mylog.pl - mój dziennik internetowy

Obuwia, który z początkiem II wojny światowej wyemigrował do Kanady. Jego fabryka po wojnie została znacjonalizowana, nic więc dziwnego, że rodzina Batów dążyła do odbudowania "imperium" na obczyźnie. Przez lata pracy w branży obuwniczej, dzięki wielu podróżom i fascynacji tym elementem stroju Sonia zgromadziła niezwykłą kolekcję butów z całego świata. Zbiór odzwierciedla nie tylko historyczne przemiany, jakie zachodziły w obuwiu, ale także jego wpływ na rozwój kultury różnych krajów.

Od lat 40. ubiegłego wieku, kiedy powstały zręby, Sonia Bata zebrała kilkanaście tysięcy par butów z różnych epok, nawiązujących do różnorodnych stylów i mód. Odkryła, że buty są nie tylko wyrazem osobistego gustu, ale wyznacznikiem przynależności do określonych warstw społeczeństwa i manifestem pewnych kodów kulturowych. Buty pokazują bowiem, jak zmieniały się style życia ludzkości, w zależności od takich czynników, jak klimat, religia, zawód i pozycja noszących je jednostek. Były przedmiotami kojarzonymi z pięknem wyrafinowanych kształtów i ozdób, ale także używano ich jako narzędzi tortur. Noszono je na polach bitew oraz dla ochrony przed wilgocią i chłodem. Stawały się znakami swojego czasu.

Muzeum Butów - Kolekcja Baty zbudowane zostało w Toronto 17 lat temu. Jego architektoniczny kształt zaprojektowany przez Raymonda Moriyame nawiązuje do otwartego pudełka na buty.

Sam architekt tak mówił o swym pomyśle: Kiedy.

alea iacta est - Onet.pl Blog

Nie interesowało mnie to, że ktoś może tu wejść, okrzyczeć, obserwować – nie było to ważne. Chciałam grać i nie obchodzili mnie inni.

Ojciec uwielbiał moją muzykę, rozkoszował się moją pasją. Nie niszczył jej, ale podsycał, uczył, zabierał na spotkania kompozytorami. Byłam française muse* – tak mnie nazywano w paryskich kręgach muzyków. Uwielbiałam zainteresowanie, którym mnie darzono, jednak… nie wiązałam życia z fortepianem. Nie mogłam. Nie chciałam żyć z czegoś, co było moja pasją. Muzyka miała dawać ukojenie, a nie być jedynie wyznacznikiem mojej fortuny.

Odchyliłam nieco głowę do tyłu, uśmiechając się z rozkoszy. Czysta przyjemność. Z łatwością przeszłam z jednego utworu w drugi. Znałam ich wiele.

- Ta ballada jest uznawana za jedną z najpiękniejszych melodii tego gatunku…

Nie przestałam grać, choć doskonale wiedziałam, kto do mnie mówi.

ABC Judaizmu dla Chrześcijan | Poznaj Świat Biblii

Przypominam sobie z Jerozolimy, sprzed ponad 20 lat, taki przypadek, jak to po 68. roku wyemigrowali do Izraela – wyemigrowała rodzina. On – profesor Uniwersytetu Warszawskiego, ona – pracownica tego Uniwersytetu. On – Żyd, ona – Polka. Tam urodził im się syn. W międzyczasie ten ojciec, mąż jej, zachorował na raka i zmarł. Ona pracowała w szpitalu. A ten syn spotkał się tam z całkowitym odrzuceniem i jako dziecko napisał taki wiersz:

“Mam dwie Ojczyzny
i obie nie moje.
Jedna – bom był Żydem
druga – bom jest gojem.”

To jest problem wielu małżeństw mieszanych – polsko-żydowskich, tak zwanych”

2. Drugi wyznacznik żydowskości, Żydem jest ten, kto jest wyznawcą judaizmu.

Zatem, o ile po pierwszej linii – tej linii krwi – nie można stać się Żydem, bo matki sobie nie dobieramy, o tyle po drugiej linii – mianowicie po linii religii można przybliżyć się do żydostwa. W Polsce zdarzają się przypadki przejścia na judaizm w liczbie kilkudziesięciu rocznie. Jednakże człowiek, który przechodzi na judaizm nie jest uznawany za Żyda, jest uznawany za prozelitę. Dopiero jego dzieci będą Żydami. On natomiast nie. Natomiast jeżeli Żyd z krwi wyznaje islam, bądź jest ateistą, rabini wciąż uznają jego żydowskość. Natomiast jeżeli żyd przechodzi na chrześcijaństwo (kard. Lustinger), to  z  punktu.

gdy ginie barwa w kolorze beztonowym...

Odtwarzają historię bo chcą wiedzieć
wiedzieć wiedzieć
duużo wiedzieć
na co ?!
już wystarczająco wiele wiedzą
niekt im nigdy nie powiedział :
- MNIEJ WIESZ LEPIEJ ŚPISZ
?
nigdy?
uczono mnie tego od dziecka...
więc i JA będę tego uczyć.
wszystkie światła nieba bym poskradała ...
aby tylko móc nie wiedzieć.

nie wiedza jest piękniejszą z rzeczy, które pozostawili po sobie przodkowie...
ciii baardzo starzzy przodkowie :)

komentarze [4]

>> niedziela, 18 marca 2007 16:04:39
i znowu szuka słońca
- w blasku księżyca…


Co jest wyznacznikiem egzystencji?
Czy takie coś, jako tako, istnieje?
Czy to tylko głupia bujda byś uwierzył,
Że koniecznie musisz wiedzieć co chcesz robić dalej
-Jeśli nie wiesz kim będziesz, nie mów że w ogóle będziesz…
Może dlatego nie powinno mnie być?
Bo w sumie, kim ja będę?
Nie wiem.
Do cholery naprawdę NIE WIEM.
Życie zmusza mnie do tylu rzeczy.
Życie? Pffsie…ZASADY!
Kocham drogę – jest to dla mnie wyznacznik wolności
Tej utraconej…
‘Lubiła tańczyć pełna radości tak…’
Jedna strofa całkiem wyklucza drugą
-‘Jeżeli chcesz w życiu coś.