O czym chcesz poczytać na blogach?

Scenografia

wiosenna

środa, 27 maja 2009
Figaro
Z okazji Dnia Mamy zabraliśmy Mamę do opery, na "Wesele Figara". Sprawa dosyć śmieszna, bo o ile Młody i Mama przepadają za muzyką wszelkiego rodzaju, to ja na dźwięki nie jestem za bardzo wrażliwa. Owszem, lubię, żeby coś mi tam w tle połomotało, ale nie dostaję gęsiej skórki, kiedy słyszę jakiś wyjątkowo piękny kawałek (no, przynajmniej nie dzieje się to jakoś bardzo często). Zazwyczaj, kiedy idziemy do opery, oni siedzą urzeczeni muzyką, a ja całą uwagę skupiam na scenografii.Tak to już bywa, że każdy widzi to, co do niego przemawia. Za każdym razem scenografia jest świetna. Zazwyczaj nowoczesna. Niezbędne minimum rekwizytów, dużo umowności, niedopowiedzeń. Liczy się na kreatywność widza:P Dużo gry światłem i budowania nim nastroju. Scenografia złożona z poszczególnych modułów, łatwa do modyfikacji podczas przedstawienia, żeby dobrze przedstawiała miejsca, w których dzieje się akcja. Całość zawsze tworzy odpowiedni do nastroju opery klimat. Tu podobały mi się szczególnie stroje aktorów. Każdy w innym, nasyconym kolorze, ładnie komponowali się kolorystycznie. Zdecydowane kolory razem z jasnym światłem tworzyły bardzo pogodny natrój. W sam raz dla opery, która, o dziwo kończy się dobrze. Rewelacyjne były barokowe, przeźroczyste krzesła z plastiku- świetne połączenie.

..::the beautiful people::..

A ja? - Mtv
A lakier?
E, chrzanić lakier. Też możemy sie poparować ^^ - Mtv


XDDDDDDDD
the-beautiful-people 2005-06-05 22:44:25
skomentuj (5)


Freedom Fighters - Miyavi
E,Lumiak? Co ty tak bezczelnie pijesz to piwo i gapisz się na jakieś domy?
Podzieliłabyś się. - Die

Właśnie, właśnie. My tu umieramy z pragnienia. - Tot
Umh, dobra.
*Lumiak idze do kuchni i wraca z paroma butelkami piwa*
To wszystko dla nas? ^^ - Die
Nee, podzielcie się z resztą.
Łeeeee, ale kicha - Die
Taa, zew alkoholika się odezwał? A to nie są jakieś tam domy, tylko scenografia.
Sceno....co? - Shin
Weź ty dziecko przeczytaj sobie ten śliczny, żółciutki słownik wyrazów obcych. To ci może
pomóc - Kyo

Hai ^^ - Shin
*Shin z głupim uśmiechem,co w jego mniemaniu zepewne było błogim uśmiechem, pobiegł, a
wręcz poleciał do półki*

Uwaga, czytam. 'Scenografia - opracowanie plastycznej i architektonicznej oprawy
widowiska teatralnego, telewizyjnego etc' . Aaaaaa, rozumiem, to takie coś co na scenie
wisi? - Shin

No widzisz, jak chcesz to potrafisz. - Kyo
Nyo, to jest scenografia do 'Szewców' Witkacego. Śliczna, nie?
Hai - all
Mi się szczególnie.

Lyyliaino's Blog | so why don't we go somewhere only we know

Się, cykliczny proces, wyrażający ideę ciągłości i wieczności. W ten sposób zaznaczono zasadę rządzącą światem. Widzowie mogli obserwować na teatralnej scenie ponowne narodziny kobiety, będące narodzinami nowego człowieka. Myślącego. Podczas biegu bohaterki na białej ścianie, umazanej wieloma napisami i rysunkami, pojawiają się komputerowe wizualizacje.  Migające na murze słowa układają się w myśli głównej bohaterki, która w wyniku uświadomienia, została postawiona przed koniecznością reorganizacji swego własnego świata. Jej oczy, będące metaforycznymi kamieniami zagrzebanymi pod ziemią (słowa młynarza), zyskały pierwotne właściwości percepcyjne.

Niezwykle ważna wydaje się także surowa, minimalistyczna scenografia, którą tworzy biała przestrzeń, przypominająca nieco pokój w szpitalu psychiatrycznym. Zdecydowanie lepszą konotacją będzie związek scenografii z białą, niezapisaną kartą. Arystotelesowska tabula rasa, w filozofii uchodzi za symbol pustego umysłu, pozbawionego doświadczeń. Filozof ten uważał, że umysł rodzącego się człowieka jest czystą kartą, która zostaje zapisywana w toku rozwoju doświadczeń. Tezę tą później rozwinął Johna Locke. Białe tablice ścian tworzących scenografię zostały zapisane podczas spektaklu, obrazując procesy myślowe zachodzące w umysłach bohaterów sztuki. W scenografii brak elementów wskazujących na konkretną czasoprzestrzeń, co pozwala sądzić, iż bohaterowie zawieszeni są w.

dorota osińska - Onet.pl Blog

Bo premiera już22 lutego(niniejszym ZAPRASZAM do Rampy jak zwykle…)

Spektakl nazywa się OSKARY, OSKARY. Będziemy w nim śpiewać (ja i mój kolega teatralny, prawdziwy aktor ROBERT KOWALSKI – pamiętny Sztukmistrzz Lublina i władacz z Jajokracji...  Gra jeszcze w Złotopolskich, ale nie wiem kogo bo nigdy nie oglądałam Złotopolskich– wstyd!) A więc będziemy w tym spektaklu śpiewali piosenki które otrzymały (awłaściwie ich twórcy i wykonawcy) Oskary w kategorii najlepsza piosenka. Co ja tam będę opisywać – poniżej zamieszczam notkę na temat spektaklu i wszystko będzie jasne…

 

OSKARY, OSKARY

 

Wielka gratka dla miłośników pięknych piosenek, kina i muzyki filmowej!!!!

 

 

Reżyseria

scenografia

Moda - nie tylko ta wielka - Onet.pl Blog

Nie skusił się jednak na mało oryginalny styl safari, zaprezentował za to szyk plemienny połączony z nawiązaniami do retro. Tylko jemu mogło to wyjść tak perfekcyjnie.
 

Miu Miu
Miuccia sięgnęła do przeszłości i postanowiła dać światu małą lekcję historii,w której główną rolę pełnią ubrania. Tak więc na zgrabnych sukienkach i spódnicach widzimy malarstwo starożytnych Rzymian i Greków, bo wazy sąj uż takie oklepane.

 

Nina Ricci
Wiosenny pokaz Niny Ricci był dość nietypowy. Zwykły biały wybieg i skromna, jakby niedokończona scenografia nie są częstym widokiem w Paryżu. Wzbudził on różne emocje, często rozczarowanie - u mnie również, ale tylko na początku. Po jakimś czasie ta kolekcja do mnie trafiła. Jest bardzo wyciszona, nie krzyczy, ale przyciąga uwagę. Mnie zachwyciła ta lekkość, delikatność i subtelność.
 

Sonia Rykiel
Po 40 latach pracy Sonia Rykiel zasłużyła na wyjątkowy prezent. Po swojej własnej, jak zwykle barwnej i radosnej, kolekcji na wybiegu pojawiły się jubileuszowe niespodzianki. A dokładniej modelki ubrane wstroje zaprojektowane przez największych projektantów specjalnie na tę okazję (m.in. można było zobaczyć kreacje Gaultiera,.

Rozmyślania o zmierzchu

 
 

Kombinat pulsuje, nikt nie wie, że żyję!

“Obywatel”
Reż. Jacek Bończyk
Scenografia: Grzegorz Policiński
Choreografia: Inga Pilchowska
Kierownictwo muzyczne: Zbigniew Krzywański
.

Znajdują się tylko albo całe piosenki albo urywki autorstwa Obywatela G.C.) na twórczości lidera legendarnej Republiki. Przedstawienie zrealizowane w Toruniu, mieście szczególnie związanym z Grzegorzem, przez zespół teatru im. Wilama Horzycy.

Sztuka jest niezwykle oszczędna w scenografii, nawiązującej do czarno-białej wizji świata kreowanej w piosenkach Republiki. Biurwy (Krzywicka, Sobik, Bereski, Milczarczyk), pozbawione wolnej woli urzędasy, pracują, wykonując wciąż te same, boleśnie precyzyjne i mechaniczne, ruchy. Nad nimi stoi Autokrata (Maciejewski), który kontroluje układ sił. Oczywiście, czym by był dyktator bez swojego.