O czym chcesz poczytać na blogach?

Samuel beckett

A R T E T E R A P I A

Reżyser Jan Moliccy, z udziałem 13 aktorów niepełnosprawnych fizycznie bądź umysłowo przygotował coś znacznie bardziej ambitnego.

W sobotę w teatrze Groteska premierę miał spektakl “Bez słów” oparty na trzech jednoaktówkach Samuela Becketta (“Akt bez słów I”, “Akt bez słów II” i “Katastrofa”). Choć wydaje się oczywiste, że tego typu przedsięwzięcia mają przede wszystkim wartość terapeutyczną i integracyjną, powstało dzieło, które spokojnie.


0 Odpowiedzi do “Teatr Trochę Inny – Bez słów (Samuel Beckett) – notka prasowa”

niedomówieńlat50

Komentarze (1) Dodaj

Partnerka życiowa i intelektualna...

środa, 8 września 2010 12:06:28
...Samuela BECKETTA - Barbara BRAY (1924-2010)
wnuczka żydowskich imigrantów z Holandii ur. w Londynie.
Po studiach w Cambridge wyszła za mąż za pilota-poetę Johna Bray i wyjechała z nim do Egiptu.Uczyła angielskiego w uniwersytetach. Po 3 latach rozstała się z.
Przyswoiły Anglikom Geneta, Sartre`a, Anouilha, Pingeta a zwłaszcza Marguerite Duras.

Nie pamiętam czy o niej wspomina w swojej książce ((samochwalczej)) "Godot i jego cień" - Antoni Libera.
Podobno jego poczytna "Madame" ((nie czytałem))jest pół-plagiatem ((wg J.G.))
Nastrój:
Kategoria: brak kategorii
tagi: barbara samuel antoni
Komentarze (1) Dodaj

.blog.inside.

Dzielnie znosząca me niekończące się zachwyty nad pisarskim debiutem Libery. Godot i jego cień, bo taki tytuł nowe dzieło nosi jest przesiąkniętym dogłębną analizą z pogranicza filozofii i literatury autobiograficznym wyrazem pasji twórczością Becketta, zapisem jej genezy, rozwoju i licznych wydarzeń, jakie wskutek fascynacji tym specyficznym pisarstwem spotkały autora na długiej drodze jego osobistych poszukiwań. Tym razem podszyta prawdziwym przesłaniem literacka fikcja Madame ustępuje realnym.


Nie ma tu nadmiernej słownej ekwilibrystyki czy choćby utrzymanego w odpowiedniej formie powieściowego fantazjowania na potrzeby sztuki. Jest za to prawdziwa historia człowieka, który własną pasją wzbogacił nasze zrozumienie zawoalowanego znaczenia dzieł Samuela Becketta.
Intelektualny smakołyk i to z całą pewnością nie na deser.

skomentuj (1)

Tryptyk uwięzionego, czyli świat się pomylił (część pierwsza)
2009-04-25

maninthecity blog

2008-05-25 14:11:14 skomentuj (2)


m.
Dokąd zmierzasz?
maninthecity 2008-05-26 09:34:37 skomentuj (0)
leki na leki i beckett
Dużo dużo. to chyba nalepsze słowo opisujące absurdy dzisiejszego dnjia. Wino domu. Sandaysy i Beckett i jak powiątpiewa Jakub " To coś z teatru abserdu" Czuje sie rozdarty wewnętrznie jak nigdy. Jest . Leki na leki odstawione.
maninthecity.
przy jedynym oknie
naprzeciw innych okien
innych jedynych okien
wypatrująć oczy
wypatrując oczy
wpatrująć wszędzie
w górze i na dole
czas mu kończyć
czas mu kończyć

Notka inspirorowana Samuelem Beckettem i opowiadaniem "To nie  ja "

maninthecity 2008-05-27 13:13:37 skomentuj (0)
Łucja Prus- Jego portret

(NIE)POKOJE

– Otwórz okno. – Po co? – Chcę usłyszeć morze. – Nie usłyszysz. – Nawet jak otworzysz okno? – Nawet. –To nie ma sensu otwierać? – Nie ma. – To otwórz!

Końcówka Samuela Becketta toczy się w jednym niewielkim pomieszczeniu. Opis z didaskaliów: Surowe wnętrze. Szare światło. Na lewo i prawo, z tyłu, wysoko dwa małe okna, zasunięte zasłony. Z przodu po prawej drzwi… Mówi się, że to wnętrze głowy, a okna to.

– A słońce? – Zero. – Powinno zachodzić. Popatrz jeszcze raz. – Poszło do diabła. – To jest już noc? – Nie. – To co jest? – Szarość!

Surowe pomieszczenie Becketta stało się powodem wielu intrygujących interpretacji. W pierwszym przedstawieniu wnętrze jest po prostu szare, ale w kolejnych adaptacjach małe otwory stają się okienkami piwnicznymi (Krystian Lupa), oknami zabitymi deskami (Markus Stern), a nawet całe.