er>

W języku tureckim obowiązuje ustalony szyk w zdaniu:

Podmiot na początku i orzeczenie na końcu:

Adam masal okudu – Mężczyzna czytał/przeczytał bajkę.

Gdy chcemy podkreślić ważność tego, że to właśnie mężczyzna przeczytał bajkę, wtedy rzeczownik wędruje tuż przed czasownik (rzeczownik przed czasownikiem jest najważniejszy):