O czym chcesz poczytać na blogach?

Pilch

Marginesy

Klimacie. Bohater w średnim wieku, w przeddzień swoich pięćdziesiątych drugich urodzin, niczym Gustaw ze „Spisu cudzołożnic” po raz kolejny postanawia zażegnać „fenomen objętości świata” w ramionach młodego, szczupłego, prezentu. W narastającym upojeniu alkoholowym przemierza ulice pełne erotycznych wspomnień i fantazji, często zanurzonych jeszcze w komunistycznym krajobrazie młodości. Wszystko to, by o poranku dostać esemesa z życzeniami i zaproszeniem na iście diabelski bankiet, które uruchamia rozpasaną machinę wielkiego karnawału. Od tego momentu w powieści Pilcha, pękają gorsety wszelkiej odpowiedniości, piętrzą się fantasmagoryczne postaci, a z piedestału spadają wszystkie narodowe świętości. Godząc się na karnawał, jak pisał Bachtin, przyjmujemy wszystkie jego warunki i nawet się nie obejrzymy a już znajdujemy się w autobusie wiozącym nas do piekieł naszej narodowej tożsamości. Obok przewodnika siedzi Matka Polka, piosenkarka do złudzenia przypominająca Dodę i generał Jaruzelski. Zanim jednak Pilch zaprowadzi czytelnika do groteskowego „jądra ciemności” wpląta go w gąszcz mickiewiczowskich i biblijnych stylizacji, by po.

Jerzol

Ze współblogowiczów. Dostało się od niego i Wyce: „Wyka to tylko pasterski zapach, odległe wrażenie, pamięć wrażenia”. Na co dałem następującą odpowiedź:

„To chyba jest sedno sprawy. Jesteśmy prowincją. Gdyby Wyka umarł nie w 1975 roku i nie w PRL, a w minioną niedzielę w III RP, to też bym pewnie dowiedział się o tym dopiero za trzydzieści lat. Może nawet bym się i prześlizgnął wzrokiem po tej wiadomości na internecie, ale to by było tak, jak z tymi tomami na półce, bo żeby coś naprawdę wiedzieć, trzeba rozumieć, co się wie, a ja bym nie rozumiał. No, chyba że Pilch by zaraz napisał okolicznościowy felieton, ale to mógłbym przeczytać dopiero w poniedziałek, a w tej chwili byłbym ciemny jak tabaka w rogu i nic bym nie wiedział, że straciliśmy wielkiego krytyka.

Co innego Miłosz. Ten był zaprzeczeniem prowincji. O jego śmierci dowiedziałem się prawie natychmiast – o dwunastej w południe 14 sierpnia 2004 roku. I wcale nie z oczami wbitymi w ekran komputera, tylko z rękami na kierownicy, w połowie mostu Washingtona, z ust jadącej ze mną Amerykanki, która o Polakach wiedziała na pewno tylko dwie rzeczy, że ja jestem z Polski i że Miłosz,.

uomen-kicz-projekt blog

Gombrowicz- dzienniki
- witold gombrowicz- pornografia
- bruno schulz- sklepy cynamonowe
- katarzyna grochola- podanie o miłość
- max cegielski- masala
- max cegielski- apokalipso
**- salwador dali- pamiętnik**


jak zwykle manuela gretkowska, której do tej pory nie udało się całej uzbierać:
- my zdies' emigranty
- tarot paryski
- kabaret metafizyczny
- podręcznik do ludzi. tom pierwszy i ostatni: czaszka
- światowidz
- silikon
- sceny z życia pozamałżeńskiego
- europejka

i jerzy pilch
- inne rozkosze
- miasto utrapienia
- monolog z lisiej jamy
- narty ojca świętego
- pod mocnym aniołem
- spis cudzołożnic
**- tezy o głupocie, piciu i umieraniu**
- tysiąc spokojnych miast
- upadek człowieka pod dworcem centralnym

**- dziś nabyłam :)




uomen-kicz-projekt
2006-01-10
00:03:19
skomentuj


# no ok ok #


nie musi być wprost. wcale nie musi. bynajmniej. bo dokładnie o to chodzi, że człowiek, choćby nie wiem co, tak mało.

Nec temere nec timide

Żeby przepadły w morzu rutyny, bezrefleksyjnym pędzie, braku czułości. Zgadzam się z tym absolutnie. Ale samo sformułowanie nie jest najszczęśliwsze. Nic nie trwa, niezależnie od tego, jak bardzo mocno byśmy tego chcieli. 

Komentarzy: 9 Zakochanie 15 wrzesień 2007 Zakochałem się w Jerzym Pilchu. Na Boga! Chciałem powiedzieć, że zakochałem się w twórczości Jerzego Pilcha. Chociaż w każdej formie twórczości, a zwłaszcza (czy jak pisze sam Pilch – specjalnie) w twórczości Pilcha, znajduje się część osoby autora. Można wręcz powiedzieć, że twórczość Pilcha JEST Pilchem.

Nie wszystko mi odpowiada, jak choćby odwracanie porządku stylistycznego, czy dziwne neologizmy, okraszające jego zdania, jednak to one stanowią część, a wręcz nawet są wyznacznikiem stylu Pilcha. Podoba mi się ten styl, tematyka, jaką porusza i sposób w.