O czym chcesz poczytać na blogach?

Piedra

piedra.blog

Wprowadzic. Narazie blog jest taki.... nijaki. Tzn kiedys powiedzialam sobie, ze nie bede nic zmieniac, bo... to co jest proste, jest dobre. Teraz juz tak nie mowie:))) Jak patrze na niektore blogi, to... zazdroszcze. Tak wiec chetnie zmienilabym cos u siebie. Jeste jednak pewien pproblem: absolutnie nie znam sie na HTML-u. Dlatego wpdalam na pomysl, ze moze komus z was sie czasami nudzi, albo ktos bylby tak wsapanialomyslny, wielkoduszny i...pomoglby biednej Piedrze.

skomentuj (10)

Ale sie nasluchalam..:))))) 2002-02-10 20:43:55

Dzisiaj tez oczywiscie Piedra pognala na basenik, mimo potwornego zmeczenia i pobudki o 5 rano.
Przeplynelam 60x25m. Zadowalajoco. Po baseniku sauna. I tam sie zaczelo. Rozmowa dwoch panow:

*niektore panienki chodza w niedziele na basen zamiast przed tv, to sie chwali

-racja, a po niektorych widac, ze zawodowo trenuja(TO O MNIE)

hiehie, po prostu plywalo mi sie dzisiaj znakomicie, a im wiecej przeplynelam tym szybciej i mijalam panow jednego po drugim

po saunie ide do szatni, podchodzi do mnie ratowniczka, notabene prowadzi treningi plywackie, i pyta sie w jakim klubie trenuje. Na co ja mowie, ze nie.

camins, que ara s'esvaeixen. camins que hem de fer sols.

Myśleć 'a po co?'. Teraz już wiem po co i zaczynam kląć w duchu na samą siebie. Jak mogłam tak bardzo zaniedbać własne życie.
Przecież tak nigdy miało nie być. Miałam być inna. Zmienić się, czytać, uczyć. Walczyć! Jak zawsze. Siempre he sido luchadora, nunca me he rendido y esta vez s­í. ¿Cómo he podido ser tan tonta? ¿Cómo es posible?

W końcu nadchodzi ten dzień. Zalewam się łzami. On postanawia nie przyjechać, tak po prostu. W ogóle go nie poznaję, zachowuje się jak robot bez uczuć, bez serca. Płaczę, krzyczę do słuchawki.
- Eres como una piedra, tu vida solo es matemática, tú no sientes nada, no tienes emociones, no tienes corazón... [Jesteś jak kamień, twoje życie to tylko matematyka, nic nie czujesz, nie znasz emocji, nie masz serca...] - syczę przez zęby. Jestem pusta. Nie słucham tego co on do mnie mówi.
- No lo digas, por favor... [Nie mów tak, proszę...] - jego głos jest zimny, daleki, bez emocji
Nie wytrzymuję.
- Por favor, solo ven, necesito verte, por favor, cariño, no puedes hacerme esto, no puedes... esto no puede estar sucediendo noo [Proszę, tylko.

Blog raccordo -okno,most,lustro-ekspresja

Ten jeden maleńki-siedmiomilowy krok zaufania.... ruszyć się.... to własnie chyba jest ta "nadzieja wbrew nadziei".... zrobić krok, bo mam się pewność, ze coś nas czeka.... KTOŚ na nas czeka... czyjeś ramiona... szept... dotyk.... a moze tylko kawa z mlekiem.... ciepły koc.... zaścielone łóżko... aspiryna.... tylko my chyba nie chcemy tych prostych rzeczy, gestów, obecnosci dostrzegać bo za bardzo nam spowszedniały.... i moze w tym tkwi problem....nie wiem...."
KobietaPisząca


"Jutro to dzien dzisiejszy,o który martwiłas się wczoraj :)))"
Rzeka Piedra

"Może to nie będzie popularne co napiszę, ale wg mnie nadzieja ma coś z 'oszustwa'. Nadzieja kojarzy mi się z trwaniem, czyli raczej czymś biernym. Tak można przeżyć całe życie, mając ciągłą nadzieję.
Wolę pragnienie dążenia do miłości, prawdy, uczciwości. Widzę w pragnieniach większe pokłady energii. Nadzieja zastępuje naszą bezsilność."
Tri3qlav



I tu warto zajrzeć:













.blog.inside.

Que caminar signicifaba subir o bajar. Santiago de sol fuerte y cielo azulísimo que nunca antes había visto por una parte y una lluvia inparada por la otra. Y, por supuesto, la zona vieja. Callitas, travesas, esquinas y plazitas escondidas. Bares, restaurantes y taperías, tiendas con regalos y comida típica. Escaparates presumiendos de pulpos, gambas, cangrejos y langostinos. Arquitectura histórica, casas burguesas, iglesias y, la mas importante, la Catedral, el imán de los peregrinos, que daban al entorno un carácter mágico y fabuloso. En cada momento era posible dejar esa perla de piedra y zambullirse en un verdor de los parques rodeandos un casco antiguo. Recuerdo nuestros caminos por la ciudad perfectamente limpia y bien mantenida disfrutando de la libertad del tiempo feliz, tomando manjares locales y bebiendo el mejor vino blanco de mi vida. Con ojos de memoria veo fiestas nocturnas, músicas características, peregrinaciones por los bares, chupitos de tequila y megavasos de vodka, whisky o cerveza, a veces mezclados. Me siento como fuera en un botellón, bailando y cantando en la calle sin vergüenza y preocupación de que no sé hacer nada de esto. Pienso en los brasileños que se.

Hen, dążmy w świt

Jak bajoro niewzruszone
Że Paulo Coelho jest ostatnim grafomanem - to rzecz oczywista. Ale gdyby ktoś przypadkiem nie był przekonany, wystarczy posłuchać reklam nowej książki tego wybitnego myśliciela. Książka nazywa się - wystawcie sobie - "Być jak płynąca rzeka". I myśli sobie pensjonarka i salowa: "i ja będę jak płynąca rzeka! Niech no tylko książkę tę przeczytam, jako ta rzeka płynąca się stanę!".
A czy widział kto kiedy rzekę, która nie płynie?!? Z książki dowiemy się zapewne, że rzeka płynąca na podobieństwo której i my płyńmy, zwie się Piedra. Pojawi się też zapewne słynny mistyczny pies, który całkiem zwyczajnie ujebał Paulo Coelho w nogę, co autor w każdym wywiadzie podkreśla.
Bracia i siostry. Nie dajcie gnuśnieć umysłom. Nie czytajcie Paulo Coelho.
21:30, deflokracja
Link Dodaj komentarz »
piątek, 26 maja 2006
Pucio Henzap Indi Er.

po pierwsze: jasno robi się.