O czym chcesz poczytać na blogach?

Penderecki

Prasówki

niedziela, 14 grudnia 2008
Brahms po raz ostatni (w tym roku)
Sobotni koncert NOSPR kończył tegoroczny cykl wszystkich dzieł orkiestrowych Johannesa Brahmsa (symfonii i koncertów, zabrakło dzieł na orkiestrę i chór, jak choćby Requiem niemieckiego) w interpretacjach Jerzego Semkowa. Ostatnie dwa utwory to Koncert podwójny (soliści: Viviane Hagner i Alan Gerhardt), oraz IV Symfonia e-moll.
Więcej »

13:22, pak4 , Koncerty
Link Dodaj komentarz »
sobota, 13 grudnia 2008
Egzotyka w Filharmonii
Do Filharmonii zwabił mnie Msza kreolska Ariela Ramireza, a wysłuchałem jeszcze Orkiestry Rivendall i zespołu VC Manta.
Więcej »

10:30, pak4 , Koncerty
Link Dodaj komentarz »
niedziela, 07 grudnia 2008
Górecki * Penderecki -- odsłona czwarta
Przedostatni koncert festiwalu.

Luźne przemyślenia

Podawane były imiona i nazwiska, aby wskazywać na konkretnych ludzi, którzy odpowiadają za siebie. Nie lubię być traktowany zbiorowo niezależnie od tego, czy chodzi o atakowanie uchodźców, czy też o wygrywanie mistrzostw gdyż ani w jednym ani w drugim nie mam swojego udziału.

Tak więc pod Warszawą zaatakowali znani we wśi z nazwiska ludzie, a na olimpiadzie złote medale zdobyli też znani z nazwiska olimpijczycy a nie tak ogólnie "Polacy". (To ostatnie stwierdzenie może być wsparte np. tym, że w reprezentacji Polski zaczyna też już być kolorowo)
Grupy tematyczne: media, polityka
Słowa kluczowe: polityka, Czeczenia, manipulacja
Zobacz komentarze × Skomentuj strone
2004-09-07 21:50:10 Warszawska Jesień i okolice

Jeżeli ktoś chce zbliżyć się do muzyki współczesnej a nie wie jak zacząć to moim pomysłem są koncerty skrzypcowe Prokofiewa. Nie zaczynałbym od Pendereckiego ani Johna Cage'a ale właśnie od Prokofiewa.

Takie przemyślenie napadło mnie,.

wiolonczela - Onet.pl Blog

Tylko muzyka, miejscami wręcz żartobliwie lekka. Czy trzeba więcej? Naprawdę zasłużona druga nagroda a w moich oczach pretendent do pierwszej. Co więc takiego było w zdobywcy pierwszej nagrody którą zdobył Samuli Peltonen? Po pierwsze duże doświadczenie sceniczne, które sprawia że artysta poprzez pierwsze wejście na scenę i pierwsze dźwięki upewnia nas, że to co usłyszymy dalej przykuje naszą uwagę. Takie "sceniczne zwierzę". Tak, na koncercie laureatów było w tym wykonaniu mnóstwo rewelacyjnie kontrolowanych dźwięków, zagranych przy tym z wielką precyzją i różnorodnością dynamiczną. On kontrolował wszystko i robił z dźwiękiem "co chciał". To właśnie spowodowało, że ten dość trudny utwór K. Pendereckiego stał się przejrzysty i lekki. Samuli Peltonen zdobył jeszcze nagrodę specjalną za najlepsze wykonanie utworu patrona "Concerto per viola". Na dwa bisy nasz laureat zagrał jeszcze równie udanie dwa utwory patrona konkursu. Maestro Penderecki był "wniebowzięty". Taka jest teraz tendencja w konkursach, że wygrywają wiolonczeliści "perfekcjoniści" z dużym obyciem scenicznym. A to jest naprawdę bardzo ważne jeśli chce się wygrać. Właśnie m.in. o tym była arcyciekawa dyskusja. Było to tzw. "cello forum", jeszcze przed koncertem laureatów. Dyskutowali profesorowie z Jury konkursu, a tematem przewodnim było pytanie, "czy konkursy wiolonczelowe są potrzebne?". Jednym z punktów tej dyskusji była konkluzja.

POLONIA W STAMBULE | Portal dla Polonii tureckiej w Stambule

click.

Judaica.fotografie 5770 Bajit Chadasz 2009 z myślą by pamięć 'nie zginęła'

26_11_2009

  • Piekło obiecane: ze sztetla do Buenos Aires – spotkanie z Profesor Elsą Drucaroff z Argentyny, autorką książki pod tym samym tytułem, wydanej przez Wydawnictwo DodoEditor
  • Piekło obiecane: ze sztetla do Buenos Aires, wokół książki Elsy Drucaroff
  • Po-lin. Okruchy pamięci. 23_10_2009
  • Pomnik Hospicjum Miastu Oświęcim – spotkanie z inicjatorem tego projektu Augustem Kowalczykiem, byłym więźniem KL Auschwitz nr. obozowy 6804, po wojnie znanym aktorem i reżyserem
  • Prof. Jan Błoński in memoriam – spotkanie z udziałem Jego Przyjaciół i Uczniów 19_10_2009
  • Prof. Maria Orwid in memoriam – spotkanie z udziałem Jej Przyjaciół i Uczniów 3_11_2009
  • Profesor Krzysztof Penderecki 5_10_2009
  • Scribo, ergo sum. Magdalena Kołodziej – wywiady, recenzje, relacje, teksty dziennikarskie

    Powołał do życia, było przede wszystkim zbliżenie Kościoła do świata kultury. Właściwie od czasu utraty Państwa Kościelnego, Kościół popadł w pewien syndrom oblężonej twierdzy. Wielu hierarchów ma poczucie, że są atakowanym kręgiem i w związku z tym są powołani do swojej obrony. Z tego punktu widzenia, wyjście Kościoła naprzeciw świata kultury jest czymś koniecznym, ale do tego trzeba przygotować biskupów, którzy dzisiaj, przeciwnie jak w przeszłości, nie są już ludźmi z pierwszego rzędu kultury i wykształcenia, nie są świadomymi konsumentami kultury. Stykamy się bardzo silnie z tym, że duchowni po prostu i zwykle nie orientują się w dokonaniach „naszego świata”. Nie wiedzą, kim jest Penderecki, czołowy twórca utworów o charakterze religijnym. Kiedyś byłoby to nie do pomyślenia, żeby biskup w Europie nie miał pojęcia, kim był Beethoven.

    MK: Mówimy o dziele Jana Pawła II, a właściwie, jakie jest dzieło Pana życia? Czy to w ogóle film?

    KZ: To ja na sądzie ostatecznym się dowiem, jak zostanę oceniony i ile mi czyśćca przyłożą (śmiech). Nie umiem tego powiedzieć. To jest trudne zadanie i nie chciałbym nawet sam z sobą prowadzić takiej rozmowy, bo to po prostu mnie przerasta, nie umiem siebie ocenić.

    MK: To może inaczej, który film by Pan zaprezentował Bogu na tym sądzie, z którego jest Pan najbardziej dumny?

    KZ: Też.