O czym chcesz poczytać na blogach?

Opowiadanie

Łamiemy Schematy | | Oceniamy Fanfiction | | IE

Powierzyła jej znacznie ważniejsze zadanie, niż te, które otrzymywała dotychczas. Dziewczyna zaczyna interesować się naglą śmiercią wiekowej staruszki Cedrelli Weasley, z domu Black. Nie wierzy w jej zupełnie przypadkową śmierć i coraz bardziej zagłębia się w tajemnice i sekrety jednego ze starożytnych, dumnych rodów czarodziejskich. Wraz z kolegą po fachu wspólnie postanawiają rozwikłać zagadkę śmierci kobiety. Z czasem do sprawy dołącza się Scott Gamp, wnuczek zmarłej staruszki. Nie wiem jak ci się to udało, ale doskonale wplotłaś w tę historię wszystkie możliwe postacie z drzewa genealogicznego Blacków. Wraz z upływem czasu coraz więcej jest zagadek, niektóre tajemnice, choć w nieznacznym stopniu zostają rozwiązane. Opowiadanie ma jeden główny wątek, na którym opiera się cała fabuła. Gdzieś tam przewijają się fragmenciki mówiące o miłości, jak sobie mniemam. Czyta się szybko, choć nie ukrywam, ze dość trudno, zważywszy choćby na ilość postaci. Dobra kończę, zaraz streszczę całe opowiadanie. Jestem po prostu pod wrażeniem pomysłu, bo wszyscy raczej zajmują się „odgrzewaniem starego kotleta” zamiast iść w nieznane i zbierać za to pochwały.

3. Wygląd [13/18]


*Grafika [6/11]
Szablon ograniczony do minimum, jednak ma w sobie jakiś urok. Potrafię w każdej grafice dostrzec elementy godne uwagi, tak jest i teraz. Napisy u dołu ładnie się prezentują, lecz nie.

Ocenimy Doradzimy CROCOLITAN

Że postanowił być gejem?
Rosa i Silke uczą się do klasówki, Ephraim długo nie wraca do domu, gdyż rozważa propozycję Johana. A tak swoją drogę, to czy to imię jest niemieckie? Bardziej popularne jest ono w Szwecji, a w Niemczech jest to raczej Johannes, no ale to tylko moja wersja.
Johan i Ephraim spotykają się następnego dnia i wtedy Johan zaskakuje Ephraima… I tym tajemniczym wyznaniem zakończę streszczanie i zabiorę się za ocenianie.
Osobiście lać wody nie lubię, więc będzie krótko: piszesz ładnie, ale mało w tym treści, a przynajmniej mało jej w tych kilku odcinkach.
Nie myślałaś może o pisaniu wierszy? Krótkich opowiadań? W sumie to, co przeczytałam, byłoby dobrym materiałem na krótkie opowiadanie. Natomiast czy jest to materiał na coś dłuższego? Nie wiem.
Myślę, że skoro lubisz bawić się słowami, powinnaś pomyśleć o poezji, bo niestety w pewnym momencie twoje opisy nużą, a opowiadaniu brakuje jakiejkolwiek dramaturgii.
(9)

* Bohaterowie

Bez wątpienia główny bohater najlepiej opisany wśród wszystkich ocenionych przeze mnie blogów. Właściwie jego przemyślenia, opis psychiki stanowią główną treść opowiadania. Twój bohater jest wiarygodny, typowy zagubiony nastolatek, który nie potrafi się odnaleźć wśród rówieśników i za wszelką cenę próbuje być inny i swoją odmiennością tłumaczy brak akceptacji.
Gdy wreszcie udaje mu się znaleźć bratnią.

Zobaczmy, coś stworzył

Upiorami, tylko ludźmi. Więc nie mogli jeszcze mieć swoich potworów. Popraw mnie, jeśli się mylę.
A na koniec coś wesołego:
„Już wkrótce będziesz mój.” - niematerialny zimny głos rozdarł mu umysł. Macki czyjejś świadomości zatapiały się w nim głęboko, sprawiając niewyobrażalny ból. Chciał krzyknąć, ale nie mógł otworzyć ust. Wokół niego wybuchł płomień. – genialny opis. Strasznie mi się spodobał...

Ogólnie styl masz dobry, ale czasem stworzysz takie zdanie, które kompletnie się kupy nie trzyma... Masz problemy z interpunkcją, czasem też do tekstu wkradają Ci się literówki. Błędów ortograficznych za to nie odnotowałam, o czym już była mowa. Gratuluję, chociaż to. Opowiadanie dobrze się czyta, opisy masz świetne. Piszesz przyjemnym i zrozumiałym językiem, nie wplatasz w teks jakiś dziwacznych słów, nie chcesz pokazać, jakim to wysublinowanym językiem potrafisz się posługiwać. Podoba mi się to. Ogólnie jest w miarę dobrze, ale sporo rzeczy musisz jeszcze poprawić. Czeka Cię dużo pracy...

Podsumowanie:
Ogólnie opowiadanie mi się podobało. Miałaś ciekawy pomysł i umiejętnie to wykorzystałaś. Stworzyłaś bardzo ciekawą historię, którą z chęcią przeczyta nawet najbardziej wybredny czytelnik. Ja osobiście zaczynam czytać Twoje opowiadanie. Jedyne, co musisz dopracować, to język, którym się posługujesz. Jeśli zamierzasz pisać w przyszłości –.

Fachowcy

Uwielbiasz robić zdania złożone, ale często się gubisz i są on niepoprawne. Źle używasz przecinków, nie używasz czasami koniecznych pauz („-„), nagminnie dajesz przecinek przed „i”. Przykład: „Zauważywszy moją osobę, wpatrującą się w niego trochę zatroskanym wzrokiem, wszak jego postawa wzbudziła we mnie, nieznane dotąd, pokłady współczucia, nieznacznie odchylił głową i, nawet nie racząc przyjrzeć mi się, cofnął się zaledwie o kilka kroków, gdzie został ukryty przez mroczne macki ciemności.” Masakra.


4. Estetyka: 1,5/5
Po pierwsze: jasnoszare i ciemnoszare napisy na szarym tle. Ty chcesz, żebym musiał nosić okulary? Niewygodnie się czyta. Muzyka jest brzydko wepchnięta przed opowiadanie. Przynajmniej tekst wyjustowany.

5. Dodatki: 3/5
Prawie nic nie ma (ale to wcale, nie jakiś minus). Standartowo: linki, archiwum, księga, o mnie. Jedynie warto powiedzieć coś o tym ostatnim. Dobrze się czyta ten dział, jest dodatkiem do opowiadania, a także można znaleźć coś o Tobie. I jest jeszcze muzyka. Powiem tak: nie jest w moim guście, ale świetnie pasuje to opowiadania. Gdy czytałem bloga, była bardzo przyjemna, a gdy kończyłem przeszkadzała. To kwestia upodobań.

6. Podsumowanie 21,5/50
Ocena nie jest za dobra, ale ogólnie uważam że blog ma potencjał. Traci na szpetnym wyglądzie i wstępną fazą opowiadania. To da się jednak zmienić i nadrobić. Masz to co ważne.