O czym chcesz poczytać na blogach?

Przejdź do wyników poniżej

Mitologia

Mroczne moje Życie

Uświęconych Książąt Piekła (zachód), obok Szatana, Lucyfera i Beliala. W Biblii mowa o niej w Księdze Hioba 41, 1 - 10 (mimo że uzywany jest męski zaimek "on"), a w Hi 26, 13 nazywają ją "wężem zbiegiem" lub "wijącym się wężem". W Księdze Izajasza nazywa się ją również "wężem krętym" oraz "potworem morskim, który jest w morzu". W Apokalipsie św. Jana jest to "wąż starodawny". W tradycji kabalistów Lewiatan symbolizuje Samaela, który ma być "królem piekła" i jest utożsamiany z Szatanem. W okultyźmie zaś jest to demon "zachęcający do niewierności". Według mitologii mandajskiej u kresu czasów wszystkie dusze nieczyste mają być połknięte przez Lewiatana.

Lilith
Lilith - żeński demon poczęcia (obok Lajla), trucizn, śmierci, zniszczenia, zarazy i nierządu, który krzywdzi noworodki (męskie do ósmego, a żeńskie do dwudziestego dnia po porodzie m.in. sprowadzając na nie epilepsję - wraz z Naamą) i kobiety w ciąży, matka wszystkich demonów. Dodatkowo pierwsza kobieta i oblubienica złego anioła Samaela (Szatana). Czasem też nazywa się ją Wielką Nierządnicą Apokalipsy, potrójną boginią Nieba, Ziemi i Piekła (ten sam tytuł nadaje się Rahab). W Kabale demon piątku. Jej imię pochodzi raczej od.

Blog donfael

Jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).

Najstarszymi źródłami wiedzy o mitologii greckiej są dzieła Homera i Hezjoda. Mitologia stymulowała twórczość artystyczną do tego stopnia, że ciągle pojawiały się nowe wątki, odzwierciedlające relacje zachodzące między człowiekiem i bogami, służyły one głównie do określenia granic, których śmiertelnikom nie było wolno przekraczać.

Mitologia grecka, poprzez mitologię rzymską, która z niej wiele zaczerpnęła, weszła do dziedzictwa kultury europejskiej i jest w dalszym ciągu obecna w różnych przejawach życia społecznego, czerpią z niej na przykład New Age, astrologia, horoskopy, kult i współczesne religijne ruchy rekonstrukcjonistyczne.

rycerstwo,smoki,bronie itd

Po zabiciu smoka, umoczyła rękę w smoczej krwi i naznaczyła nią plecy herosa, ponieważ zabrał on smokowi jego znak - krew.

Weles, słowiański chtoniczny bóg płodności pól i zmarłych, władca Zaświatów i śmierci, strażnik pokładów złota i skarbów, przeciwnik Peruna przyjmował niekiedy postać żmija. Był on Pierwszy Żmijem, ognistym wężem, synonimem Ognistej Rzeki łączącej się z Piekłem. Żmije, smoki, ażdachy, chały, ały to w mitologii słowiańskiej wężopodobne stwory mieszkające w chmurach i jeziorach, działające na szkodę ludzi, to ludojady wypijające wody i zagrażające pożarciem słońca. Warto tu zauważyć, iż w mitologiach wschodniosłowiańskich aż roi się od smoków i ich pogromców, zaś motyw ten wykorzystywała już od początku propaganda komunistyczna (porównaj np. plakat autorstwa Deni pt. „Trocki rozprawia się z kontrrewolucją” przedstawiający twórcę Armii Czerwonej jako rycerza mordującego smoka w „burżuazyjnym” cylindrze na wrażym łbie). W czasach „realizmu socjalistycznego” kreskówki sowieckie i baśniowe filmy również przedstawiały klasycznych „ludowych” pogromców trójgłowych smoków. Nic też dziwnego, iż po upadku Związku Radzieckiego to właśnie św. Jerzy zabijający smoka natychmiast pojawił się w herbie stolicy Rosji –.

Coś o elfach

Coś o elfach
RSS
wtorek, 12 maja 2009
Co to jest elf? stworzenie rodem z mitologii germańskiej.
Elfy w mitologii Mitologia nordycka Taniec elfów, August Malmström, 1866; Muzeum Narodowe, Sztokholm Freyr, pan Álfheimu Mitologia nordycka dzieli elfy (s.nord. Álfar, isl. Álfur) na elfy światła (Liosálfar) oraz mroczne lub czarne elfy (Döckálfar lub Svartalfar). Były ludzkiego wzrostu, choć bardziej smukłe od ludzi. Elfy światła wymienia się zwykle razem z Asami w miejsce Wanów. Nazwy "Vanir" (Wanowie) i "Álfar" (Elfy) mogły być albo synonimami - stąd wyrażanie "Asowie i Elfy" znaczyło "wszyscy bogowie", albo oznaczało różnicę w statusie między wyższymi (Wanowie) a pomniejszymi (elfy) bogami obfitości. Jeden z Wanów, Frejr był panem Álfheimu (ojczyzny elfów), i miał za sługi dwoje elfów: Byggvira (bożka jęczmienia) i Beylę (boginkę zbóż, nabiału i miodu), którzy wymieniani są w poemacie.

Mitologiczne stworzenia - Onet.pl Blog

Po mojej zakręconej ale jak że ciekawej krainie!

OBRAZKI JAK NAJBARDZIEJ MOŻECIE KOPIOWAĆ PONIEWAŻ NIE SĄ ONE MOJEGO AUTORSTWA. TEN POWYŻEJ POCHODZI ZE WSPANIAŁEGO BLOGA GRAŻKI KRAINA2.BLOG.ONET.PL
DZIĘKUJE GRAŻKA :)

Mitologia (z gr. mythología = 'opowiadanie legend, starych podań') – zbiór mitów i podań o bogach i bohaterach, funkcjonujący w danej religii lub społeczności. Terminem tym określa się również naukę zajmującą się badaniem mitów. Mitologie mają znaczący wpływ na rozwój kulturowy prawie wszystkich społeczeństw i narodów (wyjątkiem są najprymitywniejsze ludy, jak brazylijscy Pirahã). Na kulturę europejską wpłynęła zwłaszcza mitologia grecka. Istnieją również fikcyjne mitologie stworzone na potrzeby utworów literackich (szczególnie w literaturze fantasy), np. mitologia Śródziemia stworzona przez J. R. R. Tolkiena.

09 kwietnia 2011
[003] Harpie.

Mitologia parandowskiego

. Tylko-moje.ownlog.com .


Mitologia - J. Parandowski

Strasznie, straszliwie przejedzona - orzeszkami w miodzie i papryce, tortem owocowym, winogronami, serami wszelkiej maści. A jednak. W kierunku barszczyku i pasztecików. Wciąż kieruję się podświadomie do kuchni.

Straszne.

S t r a s z l i w e .

Przeżyłam kolejne rodzinne spotkanie.

Lola  2006-09-17.

Incognito's gallery:) - Onet.pl Blog


Copyright 1996-2012 Grupa Onet.pl SA (system)
Incognito(treść i ilustracje);
 

Mitologia grecka

Blog profEmilyBrown

Jej korzenia do żucia. W starożytności, a później tez w średniowiecznej Europie ceniono mandragorę również za jej domniemane magiczne właściwości. Była popularnym składnikiem eliksirów miłości i podobno używała jej juz Kirke - najlepiej znana czarodziejka greckiej mitologii - przygotowując swoje najpotężniejsze mieszanki. Według tradycji anglosaskiej mandragora mogła wypędzać demony z opętanych, a wielu było przekonanych, ze zasuszony kawałek jej korzenia noszony jako amulet odgania złe moce. Natomiast zgodnie z innymi przekazami demony właśnie.

Bo prawdziwe uczucia nie potrzebują magii, aby rozkwitnąć....

Rozpoczynamy więc od pierwszego roku ich nauki w Hogwarcie :).

Na początek kilka ciekawostek, które udało mi się wyszukać:) Dotyczące również bliskiej rodziny Rona i Hermiony.

Hermione - znaczy dobrze urodzony oraz kamień; jest damska wersja Hermesa; według greckiej mitologii, była córką Heleny z Troi i króla Menelaosa ze Sparty; Hermiona jest również jedna z bohaterów Szekspirowskiego dramatu "Zimowa Opowieść".

Postać Rona Weasley’a była wzorowana na przyjacielu Rowling.

Początkowo nazwisko Hermiony brzmiało.

iza

Hillar




iza2004-08-02 17:36:25
skomentuj (0)
.......Paulo Coelho.......





Iść za własną legendą


Kiedy Joseph Campbell, dzisiaj najsłynniejszy znawca mitologii (i autor znakomitej książki "Moc mitu") stworzył powiedzenie "idź za swoim błogosławieństwem", odzwierciedlające ideę, która wydaje się być bardzo aktualna właśnie teraz. W Alchemiku ta sama koncepcja nazwana jest Własną Legendą.

Alan Cohen, terapeuta,.Większe znaczenie społeczne niż osobiste). Każda kultura rozwija także swój własny obraz tego miejsca wiecznych cierpień; może to być druga strona rzeki, gdzie trójgłowy pies nie pozwala nikomu uciec, lub podnóże góry, gdzie dusze są miażdżone pod jej ciężarem.

Dla greckiego herosa Prometeusza, który ukradł ogień bogom i darował go człowiekowi, piekłem było przykucie do skały, gdzie przylatywał każdego dnia ptak, aby zjeść jego wątrobę. W swojej sztuce "Bez wyjścia" Jean-Paul Sartre pisze, że piekło to inni ludzie. W jednym ze swoich.