O czym chcesz poczytać na blogach?

Lucerna

Szwajcaria

Lucerna

Jak głosi legenda, miejsce pod budowę kapliczki, która miała się stać zalążkiem nowego miasta, wskazał pierwszym osadnikom świetlisty anioł. Nawet osoba o wyobraźni niepodatnej na tego rodzaju metafizyczne obrazy przyzna, że lokalizacja miasta ma w sobie coś niezwykłego.

<Lucerna – niegdyś mała wioska rybacka założona wokół drewnianego Kapellbrücke (most Kapliczny) – to jakby Szwajcaria w miniaturze. Lucerna (Luzern, „miasto światła”) między XIII a XIX w. rozrosła się i nabrała znaczenia jako ważny przystanek na szlaku handlowym wiodącym przez Alpy. Dziś miasto, ze swym uroczym średniowiecznym centrum, jest jednym z głównych ośrodków przyciągających turystów.

Lucerna leży na zachodnim brzegu Jeziora Czterech Kantonów, nad zatoką, po obu stronach rzeki Reuss. Dworzec kolejowy stoi na południowym brzegu rzeki, w niewielkiej odległości od zabytkowego centrum po jej północnej stronie.

Świnki morskie- małe źródło wiedzy - Onet.pl Blog

Dawać to śwince i jak często. A tutaj rozpiska codziennej diety:

rano: garść sianka, 1/2 miseczki karmy(3/4 w zależności od rozmiarów, najlepiej jedną kuchenną łyżkę), jakiś owoc np. jabłko, warzywo np. listek sałaty i marchew, świeża woda
południe: 2x w tyg. jakiś smakołyk np. smakoszka z lucerny(lucerna tuczy, więc...:])
wieczór: garść sianka, karma w tej samej ilości co rano, warzywo np. ogórek

Wygląda to mniej więcej tak. Jeśli macie zastrzeżenia, piszcie! ;*
Pozdrawiam, Marta.
Marta (20:17) Warzywa, woda. Musi być sucha karma. Uważajcie, aby nie było w niej nieobranego słonecznika, świnki nie umieją go obierać i mogą się krztusić, lub udławić. Świnki przepadają za marchwią, ogórkami, sałatą, jabłkami, ale nie zapominajcie też o smakoszkach i wliczcie w codzienny posiłek siano. Nie przesadzajmy z lucerną, świnki ją lubią, ale szybko tuczy.
-Akcesoria do higieny. Obcinaczki i inne. Świnki dbają same o higienę, ale podczas choroby, lub kiedy świnka nie ma możliwości dbania o nią, trzeba jej pomóc. Najlepiej nalać trochę wody do zlewu i wyczyścić śwince kuferek i brzuszek szarym mydłem lub jakimś innym.

Króliki Miniaturowe

Negatywnych skutków. Najlepsze jest siano z łąk górskich, najgorsze z podmokłych torfowisk i zalewisk. Owies - to druga bardzo właściwa karma. Powinien być podawany w całości. Siano i owies to dwa produkty , na które bez obaw o zdrowie można oprzeć o całe żywienie. Ponadto doskonałe są otręby pszenne, lekko zwilżone, lub nasączone olejem jadalnym ( wtedy nie pruszą się , co byłoby niebezpieczne dla zdrowia królika ) ; skiełkowane ziarna zbóż ( pszenicy, kukurydzy,żyta itp. ); napęczniałe ziarna roślin motylikowych : grochu , soczewicy , słodkiego łubinu (gorzki jest silnie trujący !!!) , lucerny ; lucerna w postaci zielonki i zielonka z roślin motylikowych i pastewnych , trawa i chwasty ; nać z marchewki oraz sama marchew ; gotowane ziemniaki oraz ich łupiny. Dobre są też suchary lub dobrze wyszuszony chleb.


<< Kwiecień 2012
Pon

Blog minikroliki

Żywienie 2007-04-21 Pasze treściwe
Są to pasze stanowiące główne źródło białka. Do najważniejszych pasz tej grupy można zaliczyć: zboża - owies, jęczmień, żyto, pszenica, kukurydza i sorgo, szczególnie polecane są otręby pszenne; ziarno roślin oleistych - szczególnie cenne jest siemię lniane; ziarno roślin motylkowych - bób, groch, peluszka, łubin; mieszanki paszowe oraz koncentraty białkowe.

Pasze soczyste
Do tej grupy pasz należą między innymi: zielonki - koniczyna, lucerna, wyka, seradela, łubin słodki, kukurydza, cykoria, topinambur, słonecznik, jarmuż, kapusta pastewna, a także trawy, zioła i chwasty; ziemniaki - można skarmiać gotowane i parowane.

Pasze suche
W tej grupie pasz największe znaczenie ma siano. Siano powinno być z roślin motylkowych /najlepsze z lucerny/, a także traw słodkich /łąkowych/. Można skarmiać także pędy i liście drzew /akacja, brzoza, topola, lipa, wierzba/ oraz z drzew owocowych /z wyjątkiem pestkowych/.

Dodatki mineralne i witaminy
Do tej grupy można zaliczyć: sól kuchenną, drożdże pastewne, związki zawierajace wapń i fosfor, tran,.

Bursztynowa kropla szczescia

I cokolwiek autorskiego z siebie wyrzucic. Czuje w kosciach, ze to przez zmiane pogody. Wiosna sie na nas wypiela, wrocila Biala Pani (no, wlasciwie to Szara i Zimna...), a jak swiatu przez okno brakuje kolorow to i wena ospala sie robi. Moja sie zagrzebala w kocyk i smacznie pochrapywala w jakims kacie, mnie zostawiajac a pastwe niemocy tworczej Amen.
Dzisiaj natomiast wyszlo sobie sloneczko. Nadal jest zimno, ale swiatlo samo w sobie dziala cuda. Wiec sie produkuje, zatem.

Byl u mnie z wizyta Brat. Piec dni minelo jak z bicza strzelil. Pogode mial raczej kiepska, Alpy usilnie sie chowaly i osiagaly w tym procederze znaczace sukcesy. Ale wypad do Lucerny mamy zaliczony, foty popstrykane, knajpa australijska zaliczona. Sobotni wieczor byl ogolnie spedem towarzyskim kompanii mieszanej. Byli L. i A. (z coraz wieksyzm brzuszkiem :) ), ja z Bratem oraz J. ze szwagrem i jego kolega. To byl dobry wieczor. A nie powiem, troszke sie przed nim denerwowalam... :)

A tak w ogole to chce juz wiosne! I chyba nie jestem w tym osamotniona... :)

Tagi: rodzina, zima, emigracja

skomentuj (0)


Strona główna
luty 2011

♥ ♠ ⇒KONIE ⇐ ™ © ®♥ - Onet.pl Blog

Pustynna, więc przystosowała się zarówno do bardzo wysokich temperatur, jak i wyjątkowo niskich. Umie pokonywać bardzo długie dystanse, bez odpoczynku, czy pojenia. W 1935 r. odbył się słynny na cały świat bieg z Asztabanu do Moskwy. Startowały tam konie achał - tekińskie oraz spokrewnione z nimi - jońskie. Trasa wynosiła 4128 km, z czego 960 km prowadziło przez pustynię. Wyścig trwał 84 dni. Tego rekordu nigdy nie udało się pobić. W 1960 roku, na olimpiadzie achał - tekiński ogier Absent, zdobył złoty medal. Konie tej rasy osiągają wiele sukcesów w sporcie, m. in. dzięki sile, wytrwałości i odporności, jakimi obdarzyła je natura.

Wzrost

Klacze: 150-166 cm, ogiery: 154-168 cm.

Maść

Zwykle gniada, kasztanowata, rzadziej siwa, kara lub bułana, z charakterystycznym dla tej rasy miedzianym połyskiem. Krótka, miękka sierść, cienka skóra oraz delikatna, jedwabista grzywa i ogon.

Ciekawostki

Tradycyjną paszą konia achałtekińskiego w jego ojczyźnie jest wysuszona lucerna, jęczmień, a także jaja i pieczone ciasto. Turkmeni preferują achał-tekiny o ciemnym.