O czym chcesz poczytać na blogach?

Kroke

Wędrowanie

Przenika moje ciało, odczucie to jest bardzo fizyczne (czasami tu i ówdzie czuję łaskotki) i zawsze przypomina mi, że z atomów się składam, a w tych atomach między jądrem a elektronem znajduje się dużo… niczego. Przychodzą mi też na myśl Pitagorejczycy i muzyka sfer, i Husserl, który… coś tam, nie pamiętam już co.
Krótko mówiąc, siedzę i słucham (chłonę), a jednocześnie moja głowa kombinuje. Na koniec wykombinowała, że na co nam religie, jeśli w zjawiskach fizycznych – muzyka jest zjawiskiem fizycznym, prawda? – bywa tyle piękna!
A Kroke bisowało 3 razy.

Więc muzyka.
Z całej nowej płyty Kroke wciąż najbardziej podoba mi się To Fengari Kani Volta (Το φεγγάρι κάνει βόλτα):

Poza tym bardzo podobają mi się jeszcze 2 piosenki, z których jedną jest Antitheta Pia (Αντίθετα πια):

Ta – To diko mou paploma (

Co czyta Malita

Poszukuje również major Torfow, jednooki enkawudzista, który działa z polecenia towarzysza Berii. Do tego tajna organizacja Szai, rodem z Palestyny, wysyła do Krakowa swojego bojownika, Awnera Koena. Jego misja to zemsta na konfidentach i szmalcownikach. A Awner przywozi ze sobą piękną Rebekę, którą niegdyś wiele łączyło z Miszą Romanowem. Cała ekipa tropi swoje cele i siebie nawzajem, szpieguje, robi podchody – nie wiadomo, jaki kto ma prawdziwy cel w tej całej rozgrywce. Ale będzie się działo.

Więc jeśli mnie zapytacie, która książka jest lepsza, odpowiem bez wahania „Sekret Kroke”. Nawet nie idzie o to, że „Klątwa…”, choć wciąga, bywa przynudna. Klimat jest inny. Tam – przedwojenny Kraków, utracone Kroke, prawdziwie żydowski Kazimierz. Tu – pierwsze chwile po wojnie, smród, nędza, ubóstwo. W poprzedniej książce zachwyciły mnie aluzje literackie czy różne odwołania do – nazwijmy to ogólnie – tekstów kultury (jak na przykład wtedy, gdy Rebeka mówi do akordeonisty „Zagraj to jeszcze raz, Sam, zagraj to dla mnie”). Tu było ich mniej – albo nie zgrzeszyłam zbytnią bystrością. Co nie oznacza, że należy ominąć tę książkę. Pierwsza była.

Judaica.fotografie 5771 Bajit Chadasz 2010 'Er iz a mensch'

Nagrania Fonograficzne

  • 92. ROCZNICA ODZYSKANIA NIEPODLEGŁOŚCI – Order Zasługi dla Dyrektora Centrum Kultury Żydowskiej – Z ziemi włoskiej do Polski – koncert muzyki kameralnej – w wykonaniu Kwartetu Smyczkowego Filharmoników Krakowskich
  • Filmowy wieczór wspomnień – poświęcony pamięci RAFAELA F. SCHARFA oraz promocja jego książki pt. Co Mnie i Tobie Polsko, wydanej przez Fundację Judaica
  • 17. ROCZNICA OTWARCIA CENTRUM KULTURY ŻYDOWSKIEJ Koncert zespołu KROKE
  • przypadkowo.blog

    - gra funky, korzystał przy tym z Szekspira...



    Fanką Maceo Parkera nie będę, niewątpliwie jednak jest geniuszem, zresztą wiele osób powalił na kolana, bo calutkiej tańczącej Kongresowej, gdzie są te koszmarne krzesła, że już lepiej siedzieć niż narażać kolana i wstawać, jeszcze nie widziałam.
    No i naprawdę recytowali całe wersety z Hamleta :-)

    Bardziej czekam jednak na tego pana/panią? (już za chwilę):

    skomentuj (0)

    Dwa słowa o zawodzie, dwa albumy Kroke i dwie godziny o Laosie 2009-04-29 00:00:41

    Nie kocham Grahama Greena tak, jak Baricco, Bellowa czy Faulknera albo Chatwina, ale naprawdę prawie tak samo bardzo. M.in. przez Kapitana i wroga gram w backgammona, a przez Spokojnego Amerykanina, którego jestem prawie pewna, że widziałam kiedys w wersji zwizualizowanej w tv, rozmyślam ostatnio (niewesoło) o tym, jak bardzo rozumiem np. takie zdanie:

    Po defiladzie przeprowadziłem wywiad z przedstawicielem papieża. Nie spodziewałem się, że cokolwiek z niego wydobędę, i miałem rację; była to.