O czym chcesz poczytać na blogach?

Jerozolima

Wolna Palestyna

Stanowić będzie  70% większość, przy jednoczesnym utrzymaniu ludności palestyńskiej na poziomie 30%.

Aby utrzymać te proporcje etniczne, izraelski rząd zastosował wobec Palestyńczyków zamieszkujących Jerozolimę Wschodnią politykę dyskryminacji. Jednym z wyrazów tej polityki jest niezwykła trudność planowania i budowania nowych domów. Wnioski o przekwalifikowanie terenów oraz zwiększenie gęstości zabudowy są regularnie odrzucane – wraz z wnioskami o budowę na małych terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkalną. Z tego powodu Palestyńczycy nie mają możliwości zgodnego z prawem zaspokajania potrzeb mieszkaniowych swojej rosnącej populacji.

Palestyńczycy mieszkający w Jerozolimie Wschodniej posiadają status tzw. stałych rezydentów (prawo stałego pobytu), który jednak mogą utracić, jeżeli nie będą mieszkać tam na stałe. Z tego powodu robią wszystko, aby pozostać w mieście, ale polityka administracyjna Izraela wznosi przed nimi biurokratyczny mur sprawiający, że legalna budowa domów jest dla Palestyńczyków niemal niemożliwością.

Taka polityka pozostawia Palestyńczykom tylko dwie opcje: pozostanie w Jerozolimie Wschodniej, budowanie bez pozwoleń i ryzykowanie wyburzenia i przymusowego wyrzucenia ze swoich domów, lub opuszczenie tego terenu wiążące się z możliwością utraty statusu mieszkańca, co pociąga za sobą pozbawienie prawa powrotu do własnych domów.

Po godzinach

Dzieje Apostolskie – roz.4
Dzieje Apostolskie – rozdział 4

Dz.Ap. 4:1-37
1. A gdy oni mówili do ludu, przystąpili do nich kapłani i dowódca straży świątynnej oraz saduceusze,
2. Oburzeni, iż nauczają lud i zwiastują zmartwychwstanie w Jezusie;
3. Ujęli ich więc i wtrącili do więzienia aż do następnego dnia; był już bowiem wieczór.
4. Wielu zaś z tych, którzy słyszeli tę mowę, uwierzyło, a liczba mężów wzrosła do około pięciu tysięcy.
5. A następnego dnia zebrali się w Jerozolimie ich przełożeni i starsi, i uczeni w Piśmie
6. Oraz Annasz, arcykapłan, i Kaifasz, i Jan, i Aleksander, i wszyscy, ilu ich było z rodu arcykapłańskiego.
7. I postawiwszy ich pośrodku, pytali się: Jaką mocą albo w czyim imieniu to uczyniliście?
8. Wtedy Piotr, pełen Ducha Świętego, rzekł do nich: Przełożeni ludu i starsi!
9. Jeżeli my dziś jesteśmy przesłuchiwani z powodu dobrodziejstwa wyświadczonego człowiekowi
choremu, dzięki czemu został on uzdrowiony,
10. To niech wam wszystkim i całemu ludowi izraelskiemu wiadome będzie, że stało się to w imieniu
Jezusa Chrystusa Nazareńskiego, którego wy ukrzyżowaliście, którego Bóg wzbudził z martwych;
dzięki.

Podróże różne

A serce podeszło pod gardło. W życiu nie widziałam, tak poważnych i strasznych min na ludzkich twarzach, a ci faceci co krążyli w okół naszego autokaru i weszli sprawdzać twarze i paszporty, wyglądali  jak diabły, że tylko się pomodlić ; “zlituj się nade mną Panie Boże”.

W drodze powrotnej, już sama siebie karałam w myślach.

- Tyle razy powtarzałaś, że tylko wariaci jeżdżą narażać tam życie, żeby zwiedzać te świątynie, a ty pojechałaś i nie wtedy, gdy panował tam względny spokój, ale zaraz w dwa tygodnie po wojnie i nalotach bombowych ! – Wariatka. Pocieszałam się tylko, że tych wariatów było więcej niż ja jedna.
Ale był i pozytyw.  Piękne jest miasto Jerozolima, a równie egzotyczne i ciekawe architektonicznie jest Betlejem. Wszędzie było mało ludzi, zero tłoku i kolejek, to można było sobie dłużej pobyć tu, tam i przemyśleć i to i owo. Tak też uczyniłam.

Jerozolima dzisiejsza.

Jerozolima stara, piękna i centrum wszystkiego. Dobra, zła i czegoś poza nim. Absolutnie wszystkiego.

Kościół Narodów, tylko przejazdem ( trzy godziny na.

W Drodze do Nieba Bram

Można zauważyć, że swoje ostatnie dni Jezus spędzał pomiędzy domem przyjaciół w Betanii, a Jerozolimą.  W tym dniu wyprawiono w domu Łazarza ucztę na część Jezusa, w czasie której Maria namaściła stopy Mistrza drogocennym olejkiem. Oczywiście Judasz, „charytatywnie” nastawiony do środków płatniczych, gorąco zaprotestował przeciwko temu „marnotrawstwu”. Tymczasem arcykapłani, ogarnięci morderczą furią, chcą zgładzić nie tylko Jezusa, ale także wskrzeszonego Łazarza (J 12, 1-11).

Wielki Poniedziałek (10 Nisan)

J 12, 12-13: Nazajutrz wielki tłum, który przybył na święto, usłyszawszy, że Jezus przybywa do Jerozolimy, wziął gałązki palmowe i wybiegł Mu naprzeciw. Wydarzenie to miało miejsce po godzinie 18 (naszej Niedziela; por. Mk 11, 11), lub w poniedziałek rano.

Zauważmy, że 10 Nisan, dzień triumfalnego wjazdu Jezusa do Jerozolimy, Baranka Bożego par excellence, jest dniem w którym każda rodzina żydowska poszukuje baranka, który w przeddzień Paschy będzie zabity i złożony na stole uroczystego sederu (wieczerzy paschalnej). W roku 33, kiedy to Pascha przypadła w sobotę, baranki były zabijany w piątek, w dzień Przygotowania.

Opis wjazdu Jezusa do Jerozolimy, jest podany przez wszystkich czterech ewangelistów: (Mt.