O czym chcesz poczytać na blogach?

Dżuma

Być to znaczy kochać, marzyć, śnić, dotykać. Być... - Onet.pl Blog

;p
Odwiedziłem moją szkołe i spotkałem się z Ksysiem.... Fajnie było się z nim zobaczyć. Pokazał mi kto gdzie z klasy poszedł.... Było wiele niespodzianek =)
Widziałem się z Anią Stypułkowską i gadaliśmy, plotkowaliśmy itp ;p I odprowadzaliśmy się przez godzinę (od jamiołk do leśniewa, od jamiołk do leśniewa i znowu ;p)
A wczoraj miałem 8nastkę mojej przyjaciółki (ostatnie dziecko z Sokoł dorosło =( czas leci baaardzo szybko.... troche za szybko.
Ale jako, że obiecałem Paulinie, że post będzie w przeważającej części o niej więc przystępuje do działa:
Paulina, Paula, Paulinka, Paulcia, Dżuma, Blondynka, Borys Szyc, Balonowa Panienka,
Paulina, Paula, Paulinka, Paulcia, Dżuma, Blondynka, Borys Szyc, Balonowa Panienka, Paulina, Paula, Paulinka, Paulcia, Dżuma, Blondynka, Borys Szyc, Balonowa Panienka, Paulina, Paula, Paulinka, Paulcia, Dżuma, Blondynka, Borys Szyc, Balonowa Panienka, Paulina, Paula, Paulinka, Paulcia, Dżuma, Blondynka, Borys Szyc, Balonowa Panienka, Paulina,.

MDK – blog

Rzadko już taki książki  się pisze , a jeśli już pisze się , to trzeba mieć wpierw za sobą noblowski laur , patrz  Saramago i jego „Miasto ślepców” , by liczyć na czytelnicze wysłuchanie ) .

 Mówi jeden z bohaterów „Dżumy” , Tarroux: 

„Cierpiałem na dżumę długo przedtem, zanim poznałem to miasto i tę epidemię”. 

Słowa Tarrouxa łatwiej zrozumieć po lekturze  słów staruszka , świadka ,( uczestnika) , zdarzeń w mieście; 

„Co to jednak znaczy – dżuma? To życie, ot i wszystko”.

„Dżuma „ jest więc katalogiem postaw wobec absurdu , przeglądem sposobów , w jaki znosi się „dżumę” ,   ( historię, absurd, ciężar niedoli, materialne powodzenie, chorobę, uczucia, los , życie) , bo , jak pisał jeden z przyjaciół Camusa, Nicola Chiarmonte, „ tylko sposób w jaki znosi się życie , ma znaczenie”.

Może być i tak ,że „zwykłe uczucia ludzkie i zdrowy rozsądek „ , które zdaniem krytyków zdecydowały o powodzeniu „Dżumy „ u czytelników  w powojennej.

W pełnym słońcu i z półcienia - bloog.pl

Rodzajem prowizorycznej zgody.
   Nasi współobywatele weszli w ten rytm, przystosowali się, jak to się powiada, nie sposób bowiem było postąpić inaczej. Naturalnie, zachowali jeszcze postawę nieszczęścia i cierpienia, lecz nie czuli już ich ostrza. (...) Ci, którzy mieli jakieś zajęcie, wykonywali je w tempie dżumy, skrupulatnie i bez hałasu. (...) Jeśli aż dotąd zaciekle oddzielali swoje cierpienie od wspólnego nieszczęścia i nadziei, teraz zgadzali się na ich pomieszanie. Pozbawieni pamięci i nadziei, ulokowali się w teraźniejszości. Doprawdy, wszystko stało się dla nich teraźniejszością. Dżuma odebrała wszystkim siłę miłości, a nawet przyjaźni, trzeba to powiedzieć. Miłość bowiem żąda odrobiny przyszłości, a myśmy mieli tylko chwile.
(A. Camus, Dżuma, s. 165 - 166).

    W roku 1970 ukazał się dramat Aliny Nowak pt. "Oratorium Oświęcimskie". Napisany on został na podstawie autentycznego raportu Stanisławy Leszczyńskiej, która od roku 1943 jako więźniarka pełniła w obozie funkję położnej. Wbrew przepisom obozowym, z narażeniem własnego życia, pozostawiała niemowlęta przy matkach. Dzięki jej poświęceniu w tym piekle bezsensu coś się.

Psycho. Nie bójcie się tego słowa, ono tylko tak strasznie brzmi.


Wyraziło opinię (6) osób. Jeśli chcesz - skomentuj.


Uporządkowane...
Najwyższy już czas, żebym uporządkował włąsne myśli, żebym wreszcie napisał coś z sensem, nie tylko wyrwane z kontekstu wypowiedzi, kilka akapitów nie związanych ze sobą niemal niczym. Chciałbym... Gdybym tylko był w stanie coś takiego napisać...

***

To dziwne... nie, nie napiszę tego... właśnie zmazałem 2 długie akapity. Zrobiłem to, gdyż moglibyście je odbrać jako oskarżenie. Musicie uwierzyć na słowo - były przemyślane... Nieco jak Grand ("Dżuma", A. Camus), dobierałem słowa, wyrażałem myśli najuważniej jak tylko mogłęm, a na końcu spaliłem wszystko...

Ale nie, nie będę się porównywał z tym człowiekiem. Jest On niezwykły w swej prostocie, w mądrym, spokojnym podejściu do życia, niezwykłym dążeniu do spełnienia marzeń, optymizmie, prostocie, uporze. Możnaby o nim powiedzieć "przeciętny człowiek" Tylko... ilu takich "przeciętnych" ludzi znacie? Ja nie znam żadnego...

***

Gdybym tylko potrafił wyrazić dokładniej to, co czuję... Znaleźć muzykę, która mogłaby to oddać, porównania, które dałyby.