O czym chcesz poczytać na blogach?

Darren aronofsky

Adam Zaszkowski

Www.zaszkowski.com oraz v8.digart.pl

Posted on 5 Grudzień 2010, in Fotografia, Reportaże, Wydarzenia and tagged camerimage, Darren Aronofsky, festiwal, film, fotografia, Jerzy Skolimowski, Joel Schumacher, keanu reeves, Matthew Libatique, Multikino, opera nova, pluscamerimage, radio gra, reportaż. Bookmark the permalink. Dodaj komentarz.

filmy,które mnie wzruszają

, mojeulubionefilmy
Link Dodaj komentarz »
środa, 10 listopada 2010
Zapaśnik,2008,dramat,reż.Darren Aronofsky
"Jestem tylko starym kawałkiem mięsa,jestem samotny i zasługuje na to." Nawet jeśli nie lubisz oglądać filmów w stylu Rocky,to uważam,że Zapaśnik to pozycja obowiązkowa.Postać Randiego Robinsona przylega do aktora Mickey Rourke jak skóra do.

msan blog

Prawda publiczny, ale jednak po to go założyłem żeby nie zapominać.

A fakt że trafiam na tego bloga nie tylko ja, działa dla mnie motywująco, bo dbam o stylistykę na przykład.

*******

Widziałem kilka filmów.
Na przykład, film "Źródło"(Darren Aronofsky).
Teoretycznie głęboki, w rzeczywistości ciekawy. Wydaje mi się że inaczej odbierze go osoba mająca styczność z jakąś formą ezoteryki, a inaczej osoba niemająca. Jednak ani jedna ani druga nie będzie całkiem zadowolona, choć jedna i druga będzie przez kilka dni.

Film, kino, muzyka i literatura - Onet.pl Blog

Przedstawione jest  tak realistycznie iż niemal sami czujemy ból fizyczny. Powoduję to również budowę pewnej więzi między widzem a bohaterką. Utożsamiamy się z nią i czekamy na jej dalsze losy z nadzieją, że wszystko skończy się dobrze. Aronofsky nie rozwiązuje wszystkich spraw od razu. Niektóre sytuacje czy postacie nabierają głębszego sensu dopiero z rozwojem akcji. Zaczynamy balansować między świadomością i podświadomością Niny zacierając przy tym jakiekolwiek granice. Takie pokierowanie akcji daje możliwość.

Film ten jest też spełnieniem marzeń reżysera o stworzeniu dzieła opowiadającym o tancerzach baletowych. Darren Aronofsky przyznaje, że od dawna fascynował go świat balerin, ale ten prawdziwy. Ten, w którym jedna koleżanka drugiej życzy jak najgorzej, a najlepsi tancerze przypłacają sukces ogromnym cierpieniem fizycznym. Cierpieniem, które prezentowane jest tak prawdziwie, że widz parę.