O czym chcesz poczytać na blogach?

Aktorzy

nie ma etyki bez estetyki, nie ma estetyki bez erotyki

Ponieważ reżyser spektaklu, AntoniLibera, ograniczył się niemal tylko do zainscenizowania tekstu Becketta, powinnościąkrytyka jest uznać taką decyzję i odebrać ją jako jasną deklarację artystyczną.„Czekając na Godota” to precyzyjny tekst, który lubi pilnych inscenizatorów.

            Drugim krokiem powinno być zwróceniesię ku dramatowi. Kim są Vladimir i Estragon? To dwaj aktorzy porzuceni przezreżysera, który odmówił im wiedzy o scenariuszu. Grają przeto, co pamiętają, apamięć mają słabą. Są w „miejscu zwanym deską” (słowa Pozzo), czyli na scenie. Uwierająich rekwizyty, wciąż czekają na rolę. Póki co, sami muszą dociec, w czym rzecz.Z porzuconych na scenie przez ekipę techniczną przedmiotów próbujązrekonstruować tekst. Obserwując siebie nawzajem, zgadują kroki… Nawet zachowująsię jak aktorzy: ćwiczą sprawność, odgrywają przed sobą scenki lub małe próbki aktorskiegowarsztatu. Pozzo gra ślepego, bogacza, a Lucky (stary aktor) tragarza,tancerza, a nawet filozofa. Lucky gotów.

uidajoki - płyń w zyciu i w myślach

Tą notkę na swój sposób się łączy. Już kiedyś pisałem o tym...

Czym się różni aktor od ideału każdej kobiety ? Że aktora można przejrzeć..

Czym się różni aktor od przyjaciela ?
Że przyjaciel wierzy w to co robi.

Czym się rózni aktor od realnej postaci ?
Aktor prowadzi własne życie..

Jesteś Aktorem czy czymś innym ?

Odpowiedź jest prosta: Zalezy w jakiej roli... i jak dobrym jesteś aktorem... zadobry aktor staje się wariatem, który potrafi uwierzyć w postać graną wtedy zamienia się w realną postać, czyli staje się nią. To czy otaczają nas zwariacieli aktorzy czy idealni aktorzy którzy jednak znaja linię graniczną..

Pewnie po przeczytaniu tego nikt nie pojmie mi o co chodzi.. Jednak jakby to odnieść do faktu że tak rzadko czujemy sie swobodnie to na swój sposób wszyscy jesteśmy aktorami.. pytanie tylko jak mocno wierzymy.. Bez wiary gra staje się bezsensowna. to tyle.

skomentuj (1)

 



uidajoki - Płynąca Rzeka

heart

Które poeta określa jako „dwa teatry”. Obie postawy zawarte w wierszu to dwie przeciwstawne role. Rola prawdziwa i rola fałszywa.Tak jak w prawdzywym życiu, często spotykamy ludzi fałszywych i sztucznych. Taką osobą jest liryczne „Ty” w wierszu. Podmiot liryczny mówi:
„Ty, ty prawdziwej nie uronisz łzy.
Ty najwyżej w górę wznosisz brwi
Nawet kiedy źle ci jest, to nie jest źle,
Bo ty grasz.”
Niestety w życiu mamy nierzadką okazję spotkać ludzi sztuczynych i nieprawdziwych, takich, którzy chowają swoje prawdziwe „Ja” po to, aby móc udawać kogoś innego. Tak jak aktorzy w teatrze, którzy aby podnieść oglądalność i wartość spektaklu, chcą jak najbardziej utożsamić się z graną przez siebie postacią.
„Ja duszę na ramieniu wiecznie mam
Cały jestem zbudowany z ran
Lecz kaleką nie ja jestem tylko ty
Bo ty grasz.”
Stachura podkreśla jednak, że udawanie nie czyni z nas lepszego człowieka, a wręcz przeciwnie- robi znas kaleki. Nie zdolne do wsłasnego, prawdziwego życia.

Najważniejszą rolą człowieka w teatrze życia jest rola człowieka-humanisty.
Potwierdzenie tego faktu możemy znaleźć w wierszu „Confiteor”. Podmiot liryczny w.

Myśli Nieuczesanego

to jeszcze był Bobba Fettą w oryginalnej trylogii Star Wars:

 

W polskim kinie, oczywiście, rzecz wygląda inaczej - z definicji (mojej) aktorami są tylko ci, którzy grali w serialu Wiedźmin: Michał Żebrowski to jest aktor. Zbigniew Zamachowski jest aktor. Anna Dymna to aktorka. Daniel Olbrychski to aktor. Krzysztof Górecki - aktor. Michał Milowicz - aktor. Bracia Mroczek - nie  aktorzy. Anna Mucha - nie aktorka. Zbigniew Buczkowski - nie aktor. Borys Szyc - nie aktor.

(Czasem jeszcze dorzucam do zbioru aktorów grających w serialach "Czterej Pancerni i pies" oraz "Stawka większa niż życie", by dać szansę i starszemu pokoleniu występujących na ekranach na ten tytuł.)

Zaś najwybitniejszym polskim aktorem był Tomasz Zaliwski, który grał zarówno wójta Blaviken w "Wiedźminie", jak i kaprala "Magneto" w "Czterech pancernych i psie" (w "Stawce" zresztą też grał).